Redakcja:
Anna Hackiewicz
Magdalena Mikrut
Ewa Zielińska

Monika Gorzelak
Regina Lissowska
Emilia Olejnik
Zofia Pająk
Adelajda Pietras
Daria Kusztelak


Licznik Odwiedzin:
Dodatki na bloga
stat4u
czwartek, 14 lipca 2011
The Singaporean Gesamtkunstwerk
The show “Water Bloom” performed by T.H.E. Dance Company from Singapore moves us into a beautiful tale of the underwater world in which the perfect synthesis of sounds, moves, lights and stage design expresses an original harmony of all elements of the Nature. ...
Podsumowanie Konferencji i warsztatów przez uczestników

Ola: Cieszę się, że jest to międzynarodowa konferencja i mam kontakt z tancerzami z całego świata.

Paweł i Maja: Najlepsze zajęcia Anna Piotrowska i Jianan Qu.

Kinga: Dobrze, że zostali zaproszeni pedagodzy, którzy zwracają uwagę na myślenie w tańcu.

Aga: Nie wyobrażam sobie co będę robić w wakacje jak Konferencja się skończy!

Milena i Iwona: Ciekawa tematyka i wysoki poziom przedstawień w tym roku na Konferencji, choć niektóre były trudne.

Basia: Zaskoczyło mnie, że jest tak mało uczestników warsztatów w tym roku. Z drugiej strony bardzo się cieszę, bo dzięki temu sale nie są przepełnione i dobrze się pracuje.

Aneta: Jak co roku w Fantomie odbywają się świetne imprezy i jak ktoś się nie wytańczy w ciągu dnia to można się „dobić” wieczorem…

Karina: Jestem pierwszy raz na Konferencji i jestem zachwycona atmosferą!!! Na pewno będę wracać do Bytomia co rok. Nie spodziewałam się, że będzie aż tyle emocji na spektaklach, wysiłku na warsztatach i tak wielu pozytywnych ludzi wokół.

Ewelina: To fantastyczne, że Konferencja, która właściwie jest jak święto tańca odbywa się w Bytomiu. Mieszkam na co dzień za granicą i przyjazd tutaj jest dla mnie jak podróż do innego wymiaru. To miasto jest pełne sprzeczności, a przez to niesamowicie interesujące.

Kasia: Szkoda, że spektakle alternatywne nie odbywają się już w Szombierkach, był tam nieziemski klimat. W

Cechowni jest lepiej ze względu na to, że nie trzeba dojeżdżać.

Marta: Taniec, taniec, taniec i jeszcze raz taniec…



Sondę przeprowadziła: Emilia Olejnik

Singapurskie Gesamtkunstwerk

Przedstawienie „Water Bloom” singapurskiej grupy T.H.E. Dance Company przenosi nas w pięknie opowiedzianą baśń podwodnego świata, w którym doskonała synteza dźwięku, ruchu, światła i scenografii oddaje pierwotną harmonię wszystkich pierwiastków natury. Choreografia Swee Boon Kuika opierając się na podstawach myśli taoistycznej poszukuje jedności wszystkich elementów świata, tu zamkniętych w minimalistycznych, dopełniających się formach różnych dziedzin sztuki.

Przestrzeń sceny tworzy prosta, konceptualna scenografia połączona z plastycznie zaaranżowanym światłem. Ze sznurowni zwisa długi, sięgający prawie podłogi zielony drąg, przypominający pęd bambusa. Płynne, niemal kocie ruchy tancerzy przez wertykalne, ukośne sekwencje przecinają przestrzeń nawiązując do jego budowy. Również stojące w bezruchu ciała tancerzy współtworzą gąszcz bambusowego zagajnika, w którym tańczą tancerze. Obok nich przestrzeń współtworzy pionowo opadające w dół światło zwisających lamp oraz boczne reflektory, rzucające pod różnymi kątami miękkie strumienie światła. Połączenie tych wszystkich elementów powoduje, że gdy podnosi się kurtyna oko zatapia się w puszystej, miękkiej pierzynce wypełnionej dymem, światłem oraz ruchem.

W pierwszej sekwencji choreografii tancerka wnosi i uzupełnia brakującą część bambusa. Za nią ostrożnie posuwa się reszta tancerzy, oswajając się jakby z atmosferą sceny. Czarne stroje mężczyzn oraz sino-niebieskie proste tuniki kobiet współtworzą tą mroczną, operującą odcieniami szarości kolorystykę. Minimalistyczna muzyka, autorstwa Darrena NG bazując na rytmicznych, urywanych dźwiękach kropel, szumie wody dopełnia choreografię. Rozwijający się w dalszych sekwencjach taniec singapurskich artystów hipnotyzuje, poraża niespotykaną jakością ruchu. Tancerze poruszają się w powietrzu jakby na przekór sile grawitacji, ramiona kobiet falują, ich ciała płyną w surrealistycznej scenerii spektaklu niczym w spokojnym strumieniu wody.

Obok ruchu ludzi występuje tu również „taniec” świateł. Ciekawa jest zwłaszcza gra lamp. Początkowo wysoko zawieszone w miarę upływu czasu powoli opadają, aż wreszcie zawieszone tuż nad podłogą rozświetlają silnie jedynie krąg podłoża wokoło siebie pozostawiają resztę sceny w mdłym mroku. Ten prosty zabieg przenosi nas w głąb wodnego akwenu, pozwala poznać to co zwykle ukryte przed wzrokiem. Jednocześnie zwisające kable lamp współtworzą pionowy las pędów wokół których poruszają się tancerze.

Poetyckość choreografii Kuika w połączeniu z liryzmem pozostałych elementów przedstawienia wydaje się tworzyć dzieło sztuki totalnej, idealną syntezę wszystkich sztuk na scenie i satysfakcjonującą ucztę dla oka.

 

Joanna Zielińska



sobota, 09 lipca 2011
Interview with Idan Cohen
Was born and raised in Israel, Kibbutz Mizra, and danced with the world known K.C.D.C (founder Yehudit Arnon). Since 2005 he is creating, performing and teaching successfully as an international award winning independent choreographer......www.idan-cohen.com
piątek, 08 lipca 2011
Byron van Jones Lyrical Modern - fot. Daria Kusztelak

Kolejny fotoreportaż z warsztatów, tym razem zajęcia prowadzone przez Byrona von Jones'a.

 

 

 

 

 

 

Polski Teatr Tańca - Minus 2

Prezentujemy zdjęcia z Polskiego Teatru Tańca. Ten jak zwykle nas nie zawiódł.

Zdjęcia Darii Kusztelak:

 

 

 

 

 

 

 

 

 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 31